آخرین هدیه ی استاد

رفتی به کوی دگر و بردی مرا زیاد

من هم روم به گور که دگر زیادی ام

مرغ بهشت بودم و افتادمت به دام

اما تو طفل بودی و از دست دادیم

خدا نگهدار

هدیه هم در میعادگاه پست آخر ...........

10 روز تا اول محرم

مشت میکوبم بر در

         پنجه می سایم بر پنجره ها

                  من دچار خفقانم ، خفقان

                                   من به تنگ آمده ام ، از همه چیز

                       بگذارید هواری بزنم ،

                -آآآآآآآآآاای !

با شما هستم!

                این در ها را باز کنید !

                          من به دنبال فضایی می گردم،

                                                         لب بامی،

                                          سر کوهی ،

                            دل صحرایی

که در آنجا نفسی تازه کنم.    

-آه !

         میخواهم فریاد بلندی بکشم

                              که صدایم به شما هم برسد.

                                                   من هوارم را سر خواهم داد.

                                   چاره درد مرا باید این داد کند.

                        از شما خفته ی چند ،

چه کسی می آید با من غم زده فریاد کند ؟

وقتی تو نیستی بابا ....

من چه کنم، وقتی تو نیستی

در کجای این دشت، پهن کنم سفره دلم را

در آغوش کدام نسیم، رها سازم اشک دلتنگیم را

و بر چمنزارکدام نگاه، بدوزم چشم عاشقم را

من چه کنم

وقتی تو نیستی