به نام او كه هميشه بهش اميد داريم

سلام . روزهامون به تندي ميگذرن . مامان و علي روز چهارشنبه رفتن مشهد و يكشنبه هم برميگردن .چقدر دلم براي حرم امام رضا تنگ شده واي كه چقدر دلتنگشم .... نميدونم كي قسمت ميشه تا برم مشهد يا با خانواده خودم يا با همسرگرامي ولي خيلي دلم ميخواد زودي برم مشهد خيلي

اوضاع خوبه خداروهم شكر ميكنم كه زندگيمون با حالت عادي در حال گذره ... نفس ميكشيم و اين يعني اينكه هنوز خدا به ما لطف داره و ميتونيم بيشتر بهش بندگي كنيم و توبه كارهاي بدمون وبكنيم...

چند ماه ديگه من از اين شهر و خونه ميرم نميدونم رفتنش سخته يا تحمل نديدن و نبودن اينجا ؟؟؟؟؟نميدونم اغاز  رفتن سخته يا بعدش ؟؟؟؟؟ غربت سخته  يا دوري از خانواده ام ؟؟؟؟؟ نديدنشون سخته يا شوق ديدنشون و اميد ديدنشون ؟؟؟؟ خداكنه هيچ كدومشون در كنار رضا سخت نباشه ... الهي امين 

خدايا دوست دارم و كمك كن هميشه بنده اي خوبي برات باشم كمك كن در برابر خوبيهاي ديگران خوبي كنم و در برابر بدي هاشون بد نباشم الهي كمك كن سختي ها رو تحمل كنم و از راهي كه اومدم و تو و تنها كسي كه بهم در اين راه كمك كرده نا اميد نكنم الهي كمك كن كمك كن ...

====================

پ ن:ايام فاطميه رو هم تسليت ميگم